Vandaag hebben we voor het eerst een plas pauze op mijn verzoek gemaakt, tijdens een autorit. Ik plas tegenwoordig niet meer in de luier, dus als de autorit te lang wordt, moet ik natuurlijk ook wel eens plassen.

Dus stond ik daar plotseling nu voor het eerst, ’s avond om een uur of half negen op een parkeeerplaats, met mijn broek naar beneden, staandend te plassen. Ik wordt al een echte man

Vandaag voor de tweede keer op pad gegaan naar school voor mijn “eerste” schooldag. Alles op school werkte inmiddels weer. Na de kennismaking van gisteren, was het makkelijknu te wennen. We kregen nu een beetje uitleg over waar mijn jasje moet hangen, de brooddoos heen moet etc. Daarna even een kusje ter afscheid, en kon ik direkt naar mijn nieuwe klasgenootjes.

Voor pappa en mamma was het wat onverwacht dat ik zo makkelijk afscheid nam.

Bij thuiskomst na deze eerste schooldag heb ik enthousiast aan pappa en mamma kunnen vertellen hoe de dag verlopen was, en dat ik het naar mijn zin heb gehad.

Juf Jonina houdt een eigen blog bij, die we vanaf nu dus goed zullen gaan volgen.

Vandaag met pappa en mamma naar school gewandeld voor mijn eerste schooldag. Vroeg opgestaan, want ik had er veel zin in. De school begint al om 08:30, wat wel even wennen zal worden.

Bij de schoolpoort kwam meteen wel al een verrassing; geen school vandaag.

Er was een stroom storing, waardoor het gebouw zonder licht en verwarming was. Alle kindjes werden dus weer naar huis gestuurd. Voor mij betekende dit een extra dagje met pappa samen, en lekker aktief buiten spelen. Morgen gaan we het opnieuw op school proberen. Wel apart direkt de eerste schooldag met “ijsvrij” te beginnen.

We hebben wel even met mijn nieuwe juf kunnen praten, ze gaf ons wat informatie, zodat we morgen beter voorbereid terug kunnen komen. Nu kennen we elkaar, en weten we wat ik mee moet nemen voor een schooldag. Ik ga het wel naar mijn zin hebben hier, denk ik.

Vandaag was de laatste dag op de “oude” school. Het afscheid werd gevierd met een echte diploma uitreiking.

Behalve een officieel diploma kreeg ik ook een foto-boekje, met verschillende foto’s die de juffen van mij gemaakt hadden, tijdens mijn verblijf op het kinderdagverblijf. Het was een mooi sfeest, en ik heb mooi afscheid kunnen nemen van de juffen (en ze nog bedankt met een kadootje).

Vanaf maandag 4 januari zal ik moeten gaan wennen op de nieuwe school. Alhoewel dat wel weer even vreemd en moeilijk zal zijn, heb ik er toch ook zin in. Wel zal ik Kristel, Sara en Sandra erg missen, maar ze hebben al gezegd dat ik altijd welkom ben om ze nog eens te bezoeken.

Sinds donderdag is het hier aan het sneeuwen. Regelmatig ben ik nu dus buiten te vinden met pappa of mamma, of allebei.

Vandaag hebben we bij oma sinterklaas gevierd. De Sint had al mijn wensen vervuld. Ik kreeg kapotte auto’s, en een chocoladetaart.

Ook al had ik vandaag een vrije dag, zijn we toch naar school gegaan. Sinterklaas kwam daar namelijk voorbij, en natuurlijk wilde ik daar bij zijn. Eerst was het wel even eng, maar nadat ik het een tijdje aangekeken had, heb ik toch de moed gevonden naar de Sint te gaan. Met pappa en mamma erbij voelde ik me wel zeker genoeg.

Al mijn juffen waren er ook, dus niets om bang voor te zijn. Na dit avontuur wel direkt thuis in slaap gevallen.

Ik heb de Sint mijn verlanglijstje gegeven, als tekening. Als grote wensen:
1. Een chocoladetaart
2. Kapotte auto’s van duplo (die waarje zelf de wielen van af kan schroeven)

Dit weekend waren Evi en Dewi op visite (natuurlijk met hun pappa en mamma). Dit was de eerste keer dat ik hier thuis kindervisite ontving, en het mooiste was dat ze ook bleven slapen. We hadden dus veel tijd samen, en hebben veel gespeeld; binnen maar vooral ook buiten. Met z’n allen zijn we twee keer naar het park geweest om daar in de speeltuin te spelen:

Vandaag mamma, maar ook mezelf verbaasd; het is me eindelijk gelukt te fietsen. Na ja, natuurlijk nog wel gewoon op mijn driewieler, maar het lukt me nu de trappers rond te draaien, en echt vooruit te komen. Tot vandaag ging ik altijd maar 50 cm vooruit, en dan ook gelijk weer achteruit.

Nu ben ik als een wilde door de woonkamer aan het racen