Vandaag samen met pappa, mamma en opa voor de allereerste keer naar het zwembad geweest.

....

Dit bericht is niet publiek. Om het volledig te kunnen bekijken moet je hier een wachtwoord ingeven:

Wachtwoord:

Vandaag voor het eerst naar de kapper. Al vond mamma dat het best mee viel, was mijn haar toch inmiddels behoorlijk lang geworden, en was het tijd om dit te laten knippen. Was wel even een ervaring. Gelukkig was de kapper geduldig, was er een TV, en hield mamma me bezig met allerlei gekke dingen. In plaats van in de kapperstoel kon ik gewoon bij pappa op schoot zitten. De kapper werkte om mij heen. Het is dezelfde kapper waar pappa altijd heen gaat. Redelijk snel was ik van mijn overdosis haar bevrijd. We hebben nog wat als souvenier meegenomen.

Nu heb ik weer een lekker kort koppie.

Het kinderzitje achterop de fiets is toch niet zo een groot succes (helaas). Na een stukje fietsen en leuk om me heen kijken slaat meestal toch de vermoeidheid toe. In het fietszitje kan ik helaas niet lekker en veilig slapen. Misschien is dit toch beter pas over een jaartje of zo te gebruiken, als ik niet meer zo snel in slaap val.
Vandaag een proefritje gemaakt met een aanhangwagentje. Een collega van pappa had deze nog staan, en wilde die wel verkopen.

Zoals je kunt zien zit ik hierin als een vorst, en eventueel is er zelfs nog de mogelijkheid een vriendje of vriendinnetje eens mee te vragen. Goeie fitness-training voor pappa. Zelfs mamma zag het wel zitten zo vervoerd te worden, maar zij is daar toch te groot voor.
Als bonus bij de aankoop was er ook nog een kinderfietsje. Nog te groot voor mij, helaas, want ik vind ‘m wel heel mooi.

Als gevolg van mijn ziekte zijn we dit weekend niet naar Duitsland geweest. Tenslotte wisten we niet of we misschien nog naar de dokter zouden moeten gaan. Gelukkig gaat het goed. De creme die we gisteren in de apotheek gekocht hebben, en direkt al regelmatig aanbrengen lijkt goed te helpen. Hier en daar ontwikkelen zich wel plekjes, maar geen enkele heeft zich tot nog toe vergroot, of is open gegaan. Duimen maar.

Doordat we dus nu toch niet weggegaan waren hebben we vandaag een leuk uitstapje naar Bokrijk gemaakt. Het weer werkte gelukkig mee, en je kunt hier heerlijk wandelen, oude gebouwen bekijken, en slapen….

In navolging van een vriendje uit de dagopvang, die een plekje op zijn wang had, wat steeds groter werd, en de besmettelijke ziekte Impetigo bleek te zijn, begin ik nu ook verschijnselen te vertonen.

Een beetje een domper na het leuke mannendagje vandaag samen met pappa.

In Nederland heet deze ziekte ook wel Krentenbaard (dankjewel Nanda). Als je op de naam klikt kom je op een wikipedia pagina met meer informatie over deze ziekte. Bij mij komen nu juist de eerste verschijnselen; plekjes die een beetje op muggebeten leken, maar straks groter gaan worden, en open zullen gaan. Jakkie. Zal morgen wel zover zijn ben ik bang.

De ziekte is dan wel besmettelijk, maar gelukkig niet ernstig. Morgen maar even de benodigde zalfjes halen voor de behandeling, dan zal het wel weer snel over zijn. Of ik maandag dan al weer terug kan naar de opvang is nog even de vraag. Wordt vervolgd…..

Vandaag op de feestdag Maria-Hemelvaart samen met pappa naar Nederland geweest om een tweedehands fiets te kopen. Het was in Huijbergen, net over de grens. De fiets was proma in orde, dus die hebben we meegenomen, en zijn toen meteen bij een fietsenmaker een kinderzitje gaan kopen, en er op laten zetten.

Toen alles in orde was hebben we gelijk de gelegenheid gebruikt om even een stukje te gaan fietsen. Ik met mijn nieuwe hel, waar ik wel even aan moest wennen. Zo achterop de fiets mee rijden was wel heel leuk.

Helaas is mamma vandaag werken, zij kon dus niet mee.

Hier mijn eerste schilderwerken, vandaag gemaakt bij de onthaalmoeder. Misschien stap ik wel in de voetsporen van mijn oudoom Adolf Croes. Belangrijk was in ieder geval dat ik plezier had aan het produceren van deze werken, en het kliederen met verf.

Vandaag naar Nederland geweest, om oma te bezoeken die jarig was. Iedereen was blij mij weer eens te zien. Ik kon ze nu laten zien hoe ik gegroeid ben, en hoe goed ik inmiddels al kan lopen. Het was leuk ook mijn neven en nichten weer eens te zien. Helaas zien we elkaar erg weinig. We hebben dit keer dan ook de gelegenheid gebruikt voor een groepsfoto. Zodra ik die heb zal ik deze ook wel op mijn site plaatsen (dit gaat nog wel even duren…. deze foto heeft oma gemaakt met haar “ouderwetse” toestel, dus nu moet de film eerst ontwikkeld worden, wat natuurlijk pas gebeurd als deze vol is)

Vandaag voor het eerst bij de nieuwe onthaalmoeder geweest. Na een eerste voorstellingsgesprekje afgelopen donderdag was het vandaag dan de grote, eerste dag.
Na een hartelijk welkom aan de deur zo rond 09:45, gingen we meteen naar binnen naar de andere kinderen kijken. Met alle nieuwe indrukken en gezichten had ik al direkt zoveel afleiding dat ik pappa bijna vergat. Die bleef vandaag nog wel bij me, zodat ik even rustig zou kunnen wennen, en toch nog iets vertrouwds had om op terug te vallen, mocht dit nodig zijn……. niet dus. Vrijwel meteen bij een lekker zonnetje in de tuin gegaan, en met het speelgoed daar gespeeld, konijntjes bekeken en met water gespeeld. Ik voelde me hier al prima op mijn gemak. Vandaag enkel maar tot de middag gebleven, mijn middagdutje kon ik tenslotte ook wel thuis doen. Voordat het zover was wel nog even een kompleet voorraadglas met eten naar binnen gewerkt, en de twee broodjes pindakaas die pappa voor zichzelf gemaakt had. Nieuwe indrukken maken schijnbaar hongerig.
Morgen gaan we weer, dan blijf ik waarschijnlijk ook wel even alleen daar. Vervolgens ook iedere dag iets langer.
Gelukkig is het dus gelukt iemand te vinden, die de plaats van Els kan overnemen, die besloten had met deze aktiviteit te stoppen. Ik zal het hier denk ik best wel naar mijn zin hebben.

Vandaag op de terugweg vanuit Duitsland even bij McDonalds door de drive-in gereden, om even snel iets te eten te kopen. Omdat niet alleen pappa en mamma honger hangen, maar ik ook, mocht ik ook een hamburger. Zonder hulp deze helemaal opgegeten. Volgens pappa gaan we hier geen gewoonte van maken, maar nu was het wel even iets speciaals.